وقتی آنقدر ناچیز و اندکی که ژست گنده گویی ات را در پس نام دیگری نهان میکنی و عنوانی مجهول....و وقتی آنقدر ساده نگر که از بدیهی ترین تحلیل ها و تفسیر ها نیز ذهن نازنینت را بدور نگاه میداری و لب دریا به شن بازی اکتفا میکنی ، خوب است لااقل اندکی خاموش در همان گوشه ای که نهان شده ای بنشینی. و لا اقل ادای انسانهای قوی دل را در نیاوری.

 با احترام.... من( همان "خانم صادقی" ای که تو به عنوان نشانی از جسارتت به آن بالیدی)